Ewa Osińska doskonaliła swoje umiejętności pianistyczne w Polsce i we Francji. Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie, którą ukończyła studiując u wybitnych polskich pedagogów i artystów – profesorów Zbigniewa Drzewieckiego i Ryszarda Baksta. Zainteresowania humanistyczne i filologiczne skłoniły ją do podjęcia przez okres 3 lat studiów na Wydziale Filologii Romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego.

Od roku 1968 kształciła się w Konserwatorium Paryskim pod kierunkiem cenionego w świecie artysty i profesora, Viado Perlemutera, uzyskując Prix d`Excellence. W tym też okresie zdobyła najwyższe laury na międzynarodowych konkursach pianistycznych we Włoszech i Hiszpanii, które dały początek ożywionej działalności artystycznej.

Ewa Osińska brała udział w prestiżowych międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie: Austrii, Polsce, Francji, Luksemburgu, Hiszpanii, Włoszech, Andorze, Rosji oraz w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i na Tahiti.

Trasy występów Ewy Osińskiej prowadzą przez największe sale koncertowe świata: Warszawa – Filharmonia Narodowa; Londyn – Queen Elisabeth Hall, Wigmore Hall; Turyn – RAI; Tokio – Bunka Kalkan; Moskwa – Rachmaninow Hall, Kreml; Neapol – Teatro di San  Carlo; Lipsk – Gewandhaus; Pekin – Beijing Concert Hall; Meksyk – Palacio de Bellas Artes; Paryż – Chatelet Théatre du Rond-Point, Salle Pleyel Théatre des Champs Elysées, Radio France, Salle Gaveau; Praga – Dvořak Hall; Rochester – Eastman Hall; Waszyngton, Miami, Bruksela, Sofia, Bukareszt, Lille, Bordeaux oraz inne miasta.

Artystka współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami  jak: Filharmonia Narodowa, Filharmonia Krakowska, Filharmonia Pomorska, Suisse Romande, Orchestre Lamoureux, Rundfunk Sinfonie Orchester Leipzig, Capitole de Toulouse, Sinfonia Varsovia, Ensemble Orchestral de Paris, Orchestra Nacional de Mexico, Chamber Orchestra Kremlin, Rochester Symphony Orchestra, Rundfunk Gewandhaus, kwartet Prima Vista, grając pod batutą   J. Semkowa, M. Plassona, J. Maksymiuka, K. Akiyamy, J. Kaspszyka, H. Kuroiwy, B. Aprea, J. Błaszczyka, B. Woodswortha, A. Gérecza, H. Neumana, P. Kuenza, St. Gałońskiego, Ph. Bendera, J. Svobody, W. Stefanowa, W. Kazandjewa, M. Rachlewskiego i innych.

Rozległy repertuar artystki obejmuje utwory fortepianowe począwszy od twórczości klawesynistów francuskich po schyłek XX wieku. Ewa Osińska z upodobaniem wykonuje repertuar XX wieku. Była pierwszą wykonawczynią I Sonaty D. Szostakowicza w Londynie, Lozannie, Paryżu oraz Warszawie, jak również I Sonaty K. Szymanowskiego w Paryżu w XX.

W latach 70. XX w. popularyzowała miniatury fortepianowe Aleksandra Tansmana we Francji, część utworów nagrała dla Telewizji Polskiej.

Tomasz Sikorski dedykował jej utwór Eufonia, który wykonała po raz pierwszy na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Alicante w Hiszpanii obok utworów Zygmunta Krauzego.

Pianistka występowała również z recitalami z wybitną polską śpiewaczką Teresą Żylis-Garą we Francji i Hiszpanii, prezentując muzykę polską oraz francuską. Uznanie publiczności we Wrocławiu zdobyły występy Ewy Osińskiej ze śpiewaczką chińską Moniką Ling Lin, prezentujące między innymi utwory kompozytorów chińskich.

Pianistka jest od wielu lat jurorem w międzynarodowych konkursach  pianistycznych w kraju i za granicą: w konkursach chopinowskich w Pekinie, Moskwie, Palma de Mallorca, Darmstadt, w konkursie im. Marii Canals w Barcelonie, w konkursie Prokofiewa w Doniecku oraz Bydgoszczy, Porto, Jaén i innych.

Ewa Osińska dokonuje nagrań telewizyjnych, radiowych (BBC, Radio France, RAI, Polskie Radio, Radio Petersburg) i płytowych. W jej dorobku płytowym znajduje się 14 płyt chopinowskich, nagranych dla francuskiej wytwórni płytowej Cassiopee, z czego komplet polonezów, walców, impromptus oraz scherza ukazały się również w Columbia Japan.

Polskie nagrania wydały 4 koncerty Mozarta z udziałem Polish Chamber Orchestra pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka oraz Portret muzyczny artystki, który zawiera nagrania utworów od Bacha do Szostakowicza.

Prapremiera w dziedzinie fonografii światowej to nagranie Polonaise Brillante op. 3 F. Chopina w wersji fortepianowej, którego dokonała w roku 1989 w Londynie dla wytwórni płytowej Sony Classical (do czego wydatnie przyczynił się wybitny polski muzykolog i krytyk muzyczny Jan Weber).

Ewa Osińska kilkakrotnie wykonała w Paryżu wszystkie dzieła Chopina na fortepian z orkiestrą w Salle Pleyel i Theatre des Champs Elysées oraz wystąpiła w tym repertuarze na festiwalu Chopin Opera Omnia w Turynie.

Ewa Osińska pełni wiele funkcji publicznych. Od chwili założenia fundacji (1987) jest członkiem Fundacji Kultury Polskiej w Warszawie. Byłą również jednym z pierwszych organizatorów reaktywowania Stowarzyszenia Muzyków Polskich we Francji, pełniła funkcję prezesa od 1995 do 1998 roku.

Za całokształt działalności artystycznej artystka otrzymała odznaczenie Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz z rąk Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski Polonia Restituta.

O sztuce pianistycznej Ewy Osińskiej wyrażali się z uznaniem krytycy takich pism, jak Times, Daily Telegraph, Ruch Muzyczny, Diapason, Harmonie, Le Figaro, Corriere della Sera, La Stampa. Krytycy muzyczni pisali o grze pełnej elegancji i poetyczności, brzmieniu bogatym w niuanse wyrazowe, promiennym dźwięku. Najlepsze potwierdzenie kunsztu artystki stanowi rekomendacja prestiżowego słownika płytowego Diapason (wyd. Robert Laffont, Paryż 1981) “…jej interpretacja Mazurków oraz Polonezów Chopina została tu niezwykle wysoko oceniona…”