Nagrał kilkadziesiąt płyt. Występował w najważniejszych salach koncertowych na świecie, współpracując z największymi współczesnymi muzykami. Jest autorem kompozycji na zespoły kameralne, ponad stu miniatur jazzowych, a także muzyki do krótkich filmów.

Urodził się w 1940 r. w Czechach, w polskiej rodzinie mieszkajacej na Śląsku Cieszyńskim. W 1946 r. powrócił z rodzicami do Polski. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielała mu jego matka, pianistka, a także śpiewaczka. Młody Adam trafił do szkoły dla dzieci uzdolnionych muzycznie, a następnie do klasy fortepianu wybitnego nauczyciela, prof. Karola Szafranka w Rybniku. Choć rodzice marzyli dla syna o karierze klasycznego pianisty, 15-letniego Adama porwał jednak jazz. W późnych latach pięćdziesiątych w Polsce muzyka jazzowa była niemile widzianym, a wręcz zakazanym owocem Zachodu.

Ta muzyka, jak powiedział kiedyś Makowicz "świat wolności i improwizacji", zafascynowała go do takiego stopnia, że jako nastolatek porzucił szkołę, jej klasyczne wymagania i zasady. Jego oazą stał się krakowski klub jazzowy "Helicon".

Kilka lat później, w 1962 r. wraz ze wspaniałym trębaczem Tomaszem Stańką, utworzył grupę Jazz Darings, uważaną za pierwsze europejskie combo jazzowe. Współpracował wówczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Urszulą Dudziak, Wojciechem Młynarskim. Przez wiele lat swoją muzyką uświetniał klasyczne już warszawskie festiwale Jazz Jamboree.

Od połowy lat 70. XX w. coraz częściej grywał koncerty solowe, zyskując sławę i uznanie wśród melomanów w Polsce i na świecie.

W 1977 r., z rekomendacji Benny Goodmana oraz popularyzatora jazzu, Willisa Conovera, legendarny producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournée w USA. W tym czasie nagrał solową płytę dla CBS Columbia zatytułowaną Adam.

W 1978 r. wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu Nowy Jork stał się jego stałym domem. Przed Makowiczem otworzyły się legendarne świątynie muzyki - nowojorska Carnegie Hall, Styl i klub Cookery w Greenwich Village. Zaproszony został do udziału w Festiwalu Jazzowym w Newport na Rhode Island.

Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 r. stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana Żeby Polska była Polską. Po 1989 r. mógł nareszcie odwiedzić Polskę, do której jeździ teraz bardzo często i regularnie.

Występując w USA dzielił scenę z największymi i najwspanialszymi muzykami, m.in. z Benny`m Goodmanem, Herbie`m Hancockiem, Earlem Hinesem, Freddie`m Hubbardem, Sarah Vaughan, Teddy`m Wilsonem, George`m Shearingiem, George`m Mrazem, Alem Fosterem, Jackiem DeJohnette, Charlie`m Hadenem.

Był wielokrotnym solistą orkiestr i zespołów kameralnych: National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moscow Symphony Orchestra, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej Amadeus z Agnieszką Duczmal, Kwartetu  Wilanow i wielu innych.

Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 r. Koncert - pojedynek między mistrzem weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu - został utrwalony na płytach CD i DVD. Nagranie to zostało uhonorowane platynową płytą przez wytwórnię EMI Music.
 
Poza utworami jazzowymi ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Chopina, którym jak sam mówi, "nasiąkł" w młodości, i którego „jazzowo” czuje jak nikt inny. Niewątpliwym uznaniem dla geniuszu Chopina jest wspólne koncertowanie z Krzysztofem Jabłońskim (laureatem warszawskiego Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina). W USA Adam Makowicz wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej, jedyną amerykańską płytę tego rodzaju w całości poświęconą genialnemu kompozytorowi.

W swoim niezwykle szerokim repertuarze posiada także utwory G.Gershwina, I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorów amerykańskich.

W 2008 r. z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykanskiej polonii, Adam Makowicz znalazł się w gronie najbardziej zasłużonych czterystu Polaków w historii Stanów Zjednoczonych.

W październiku 2009 r. został uhonorowany w Warszawie Złotym Krzyżem “Gloria Artis” – najwyższym państwowym odznaczeniem przyznawanym za udział w propagowaniu polskiej sztuki na świecie.

Jest jednym z niewielu pianistów jazzowych w Polsce i Europie, którzy podejmują się tworzyć improwizowaną muzykę podczas recitali solowych. Jego pianistyka charakteryzuje się wielką rozpiętością stosowanych środków – od romantycznego ciepła muzyki klasycznej przez elementy rhythm & bluesa aż po muzykę etniczną.

Jest laureatem najważniejszych konkursów jazzowych w Polsce: Pianistów Jazzowych w Kaliszu, Improwizacji Jazzowej w Katowicach, Jazz nad Odrą we Wrocławiu, Jazz Jantar w Gdańsku oraz finalistą prestiżowego konkursu Theloniousa Monka w Waszyngtonie.

Jako pierwszy polski muzyk jazzowy miał swój recital na MIDEM w Cannes, który okazał się dużym sukcesem.

Koncertował z wybitnymi muzykami jazzowymi i bluesowymi: z Tomaszem Szukalskim, z którym grał przez wiele lat, tworząc Szukalski Dutkiewicz Duo oraz Kwartet Tomasza Szukalskiego, a także z Urszulą Dudziak, Grażyną Auguścik, Deborah Brown, Lorą Szafran, Michelle Hendrics, Carlosem Johnsonem, Tadeuszem Nalepą, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Jorgosem Skoliasem, Darkiem Oleszkiewiczem, Hiramem Bullockiem.

Recitale solowe Artura Dutkiewicza prezentowane były z powodzeniem w wielu salach koncertowych Polski i świata, m.in.: na MIDEM w Cannes, w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Pałacu w Wilanowie, The Barbican Center w Londynie, Porgy&Bess w Wiedniu, Radiu Bratysława, Operze Narodowej w Damaszku, na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu, Polskim Festiwalu Filmowym w Los Angeles, Corso Polonia Festival w Rzymie, Glasgow Jazz Festival.

Występował na scenie nowatorskiego TEATRU INSTRUMENTALNEGO Ryszarda Gwalberta Miśka. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji.

Artur Dutkiewicz jest również cenionym pedagogiem. Od 1987 r. prowadzi klasę fortepianu na Międzynarodowych Warsztatach Jazzowych, wcześniej w Chodzieży, a następnie w Puławach oraz wielokrotnie Małą Akademię Jazzu w Szkołach Muzycznych I i II stopnia. Zasiadał w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistów Jazzowych w Kaliszu. W 2006 r. prowadził klasę mistrzowską w ramach Carthage Jazz Festiwal. W 2006 i 2008 r. był przewodniczącym jury na Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Wilnie.
                               
Występował na wielu festiwalach jazzowych, m.in.: w Hamburgu, Bernie, Ǻrhus,  Warszawie, Münster, Hadze, Kopengadze, Norymberdze, Cannes, Mediolanie, Paryżu, Karlowych Warach, Kaliszu, Tel Awiwie, Warnie, Wiedniu, Słupsku, Budapeszcie, Kartaginie, Rzymie, Hawanie, Los Angeles.

Posiada bogatą dyskografię: Hendrix Piano - Artur Dutkiewicz Trio, Niemen Improwizacje - Artur Dutkiewicz Trio, Błękitna ścieżka – Artur Dutkiewicz Solo Piano, Lady Walking - Artur Dutkiewicz Electric Concert, Tina Blues – z Tomaszem Szukalskim, Double Trouble - z Deborah Brown i Zbigniewem Namysłowskim, Sunrise Sunset - z Grażyną Auguścik, Body and Soul - z Tomaszem Szukalskim, Voice Paintings - z Markiem Bałatą, Najstarszy zawód świata – z Tadeuszem Nalepą, Zerwany film z Tadeuszem Nalepą, Bogurodzica - z Piotrem Baronem.

Program "Mazurki" został przygotowany przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.